زیاده‌گویی‌های اخیر دونالد ترامپ درباره اتفاقات داخلی ایران، نه تازه است و نه بی‌سابقه؛ اما آنچه این اظهارات را خطرناک‌تر می‌کند، بی‌اعتنایی آشکار او به اصول مسلم حقوق بین‌الملل و تلاش عامدانه برای عادی‌سازی دخالت در امور داخلی یک کشور مستقل است.

بر اساس منشور سازمان ملل متحد، اصل «عدم مداخله در امور داخلی کشورها» یک قاعده آمره و غیرقابل تفسیر سلیقه‌ای است؛ اصلی که ترامپ بارها و آگاهانه آن را نقض کرده است.

سؤال روشن مردم ایران از ترامپ این است: اگر در آمریکا گروه‌هایی تحت عنوان اعتراض، به فروشگاه‌ها حمله کنند، اموال عمومی را آتش بزنند، امنیت خانواده‌ها را به خطر بیندازند و پلیس را هدف قرار دهند، دولت شما چه واکنشی نشان خواهد داد؟ آیا پلیس آمریکا اجازه چنین رفتاری را می‌دهد یا با قاطعیت برخورد می‌کند؟ پاسخ این سؤال برای همه جهان روشن است.

حال اگر همین آشوب‌ها با تحریک، حمایت رسانه‌ای یا پشتیبانی مالی یک کشور خارجی در خاک آمریکا شکل بگیرد، واکنش کاخ سفید چه خواهد بود؟ تحریم؟ برخورد امنیتی؟ اعلام وضعیت فوق‌العاده؟ یا حتی اقدام فراتر از آن؟ اگر این رفتار در آمریکا «دخالت خارجی» و «تهدید امنیت ملی» تلقی می‌شود، چگونه ترامپ همان اقدام را درباره ایران توجیه می‌کند؟

واقعیت آن است که ریشه این گزافه‌گویی‌ها نه در دلسوزی برای مردم ایران، بلکه در شکست‌های عمیق ترامپ در اداره کشور خودش نهفته است.

جامعه‌ای دوپاره، شکاف نژادی، خشونت افسارگسیخته، بی‌اعتمادی به نهادهای حاکمیتی و حتی حمله به کنگره آمریکا، همگی محصول سیاست‌های اوست.

رئیس‌جمهوری که نتوانست امنیت دموکراسی آمریکایی را حفظ کند، امروز با چه صلاحیتی درباره امنیت و ثبات دیگر کشورها سخن می‌گوید؟

تحریک آشوب، جنگ روانی و فشار رسانه‌ای، ابزار سیاستمدارانی است که از گفت‌وگوی واقعی، احترام به ملت‌ها و پذیرش استقلال کشورها عاجزند.

ترامپ تلاش می‌کند با انتقال بحران‌های داخلی آمریکا به بیرون از مرزها، چهره‌ای فروپاشیده را ترمیم کند؛ غافل از اینکه مردم ایران، تفاوت اعتراض مدنی با آشوب سازمان‌یافته و تحریک‌شده از بیرون را به‌خوبی می‌شناسند.

این یادداشت نه از زبان دولت، بلکه از زبان مردم ایران نوشته می‌شود؛ همان‌طور که آمریکا دخالت خارجی را در خاک خود تحمل نمی‌کند، ایران نیز هرگز اجازه نخواهد داد امنیتش بازیچه جاه‌طلبی سیاسی یک رئیس‌جمهور شکست‌خورده شود.

امنیت ملی، خط قرمز همه ملت‌هاست و ایران از این قاعده مستثنا نیست.

ترامپ بداند؛ هرچه بیشتر در مسیر تهدید، تحریف واقعیت و دخالت حرکت کند، فقط شکست‌هایش را عیان‌تر می‌کند. تاریخ نشان داده ملت ایران نه با فشار می‌شکند و نه با فریب عقب‌نشینی می‌کند.