به گزارش نسیم امروز ، در این یادداشت آمده است: گاهی تاریخ در یک لحظه متوقف می‌شود. گاهی خبری چنان سنگین بر جان ملت‌ها فرود می‌آید که زمان برای ساعاتی از حرکت بازمی‌ایستد. نهم اسفند، یکی از همان روزها بود؛ روزی که خبر شهادت امام انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله العظمی سید علی خامنه‌ای قدس‌الله نفسه الزکیه، چون صاعقه‌ای بر قلب ایران و جهان اسلام فرود آمد و میلیون‌ها

بعضی مردان، تنها یک شخصیت سیاسی نیستند؛ بعضی انسان‌ها به اندازه یک ملت، یک تاریخ و یک تمدن وسعت دارند. نامشان با سرنوشت مردم گره می‌خورد، صدایشان آرامش روزهای سخت می‌شود و حضورشان ستون استواری یک کشور را شکل می‌دهد.

امام امت ما و امام مسلمین جهان ، حضرت آیت‌الله العظمی سید علی خامنه‌ای از همین جنس مردان خدا بود.

سال‌های سال با نگاهی ژرف، پدرانه و مسئولانه، سکان هدایت انقلاب اسلامی را در طوفانی‌ترین روزهای تاریخ معاصر برعهده داشت. در روزگار فتنه‌ها و توطئه‌ها، در دوران جنگ‌های ترکیبی و فشارهای بی‌سابقه سیاسی، اقتصادی و امنیتی، چون کوهی استوار ایستاد و با حکمت، شجاعت و توکل به خدا، کشتی انقلاب را از میان امواج سهمگین عبور داد.

او تنها رهبر ایران نبود؛ صدای رسای ملت‌های مظلوم، امید آزادگان جهان و پرچمدار مقاومت در برابر نظام سلطه بود. نام او در قلب میلیون‌ها انسان از آسیا تا آفریقا، از آمریکای لاتین تا اروپا، با عزت، استقلال و مبارزه با ظلم گره خورده بود.

اما تقدیر الهی چنین رقم خورد که آن مرد بزرگ نیز سرانجام به آرزوی دیرینه خود برسد؛ آرزویی که سال‌ها در کلمات و دعاهایش موج می‌زد؛ شهادت در راه خدا.

سحرگاه نهم اسفند، یکی از تلخ‌ترین روزهای تاریخ ایران رقم خورد.

امام عزیز انقلاب در حالی که با دهان روزه، در دفتر کار خویش و مشغول رسیدگی به امور کشور و مردم بود، هدف جنایتی قرار گرفت که طراحان و عاملان آن چیزی جز استکبار جهانی و رژیم صهیونیستی نبود. شهادتی مظلومانه، غریبانه و علی‌گونه؛ آن‌گونه که مردان خدا را سزاوار است.

خبر که منتشر شد، دنیا در بهت فرو رفت.

کسی باور نمی‌کرد.

مگر می‌شد ستون خیمه انقلاب فرو افتاده باشد؟

مگر می‌شد آن صدای آشنا خاموش شده باشد؟

مگر می‌شد پدری که دهه‌ها تکیه‌گاه ملت بود، دیگر در میان فرزندانش نباشد؟

ایران در آن روز قلب خود را از دست داد.

نه فقط ایران؛ جهان اسلام یتیم شد.

هر خانه‌ای عزاخانه شد و هر دل مؤمنی زخمی تازه برداشت. آن زبانی که خبر شهادت را از قاب تلویزیون اعلام کرد، چشمی نیافت که اشک نریزد و قلبی پیدا نکرد که از این داغ بزرگ نسوزد.

فریادهای جانسوز عاشقانش در سحرگاه نهم اسفند به آسمان برخاست. اشک، زبان مشترک میلیون‌ها انسان شد. از مشهد تا تهران، از قم تا تبریز، از بیروت تا بغداد، از صنعا تا غزه، دل‌ها شکست و بغض‌ها ترکید.

گویی تمام عالم در سوگ مردی نشسته بود که عمر خویش را وقف عزت اسلام کرده بود.

اما داستان شهیدان الهی هرگز با شهادت پایان نمی‌یابد.

دشمنان تصور می‌کردند با حذف جسم رهبر انقلاب، روح مقاومت را نیز از میان خواهند برد. گمان می‌کردند ایران دچار تزلزل خواهد شد و ملت بزرگ ایران در برابر فشارها به زانو درخواهد آمد.

چه اشتباه بزرگی.

آنها یک حقیقت بزرگ را درک نکرده بودند؛ اینکه رهبران الهی پیش از آنکه در کاخ‌ها و ساختمان‌ها حضور داشته باشند، در دل مردم جای گرفته‌اند.

هنوز ساعات زیادی از شهادت امام شهید نگذشته بود که ملت ایران بار دیگر عظمت خود را به نمایش گذاشت. میلیون‌ها انسان، فارغ از سلیقه‌ها و گرایش‌ها، زیر پرچم ایران اسلامی گرد آمدند و عهد بستند راه رهبر شهید خود را ادامه دهند.

فرزندان این سرزمین در میدان‌های مختلف حاضر شدند؛ از عرصه دفاعی و امنیتی گرفته تا جبهه رسانه و فرهنگ. ملت ایران نشان داد که شهادت، پایان راه نیست؛ آغاز فصل تازه‌ای از مقاومت است.

و چنین نیز شد.

ماه‌های پس از شهادت امام شهید، صحنه تحقق وعده‌های الهی بود. دشمنانی که با غرور و تکبر نقشه فروپاشی ایران را در سر می‌پروراندند، یکی پس از دیگری با شکست‌های سنگین روبه‌رو شدند.

هیمنه پوشالی آنان فرو ریخت و اقتدار ملت ایران بیش از گذشته نمایان شد.

دست خدا را می‌شد در حوادث این روزها دید.

خداوند خون شهید را مایه عزت ملت قرار داد و دشمنان را به جایگاه واقعی خود بازگرداند.

امروز بیش از ۱۳۰ روز از آن واقعه جانسوز گذشته است.

روزهای تلخ فراق سپری شده اما داغ آن عزیز همچنان بر دل‌ها سنگینی می‌کند.

اکنون ملت بزرگ ایران آماده می‌شود تا در یکی از باشکوه‌ترین و تاریخی‌ترین مراسم‌های تشییع جهان، پیکر مطهر امام شهید خویش را بدرقه کند.

مردمی که سال‌ها از چشمه هدایت او بهره بردند، مردمی که او را پدر مهربان، رهبر حکیم، مرجع بصیر و پرچمدار عزت خویش می‌دانستند، این روزها خود را برای آخرین وداع آماده می‌کنند.

بی‌تردید مراسم تشییع پیکر مطهر آن عزیز، جلوه‌ای از عشق ملت به رهبری خواهد بود که تمام عمر خود را وقف خدمت به مردم، اسلام و ایران کرد.

بر اساس برنامه‌های اعلامی دفتر مقام معظم رهبری و دستگاه‌های مسئول، آیین‌های وداع، تشییع، نماز و تدفین در روزهای آینده با حضور گسترده مردم در تهران و برخی از مراکز استانهای کشور برگزار خواهد شد و همزمان در تمامی استان‌ها، شهرستان‌ها و مراکز تجمع مردمی، مراسم بزرگداشت و سوگواری برپا خواهد بود.

از همین رو انتظار می‌رود مردم عزیز و همیشه در صحنه ایران اسلامی، همچون گذشته با رعایت نظم، انضباط، همکاری با عوامل اجرایی، توجه به توصیه‌های مسئولان و حفظ آرامش، زمینه برگزاری هرچه باشکوه‌تر این مراسم تاریخی را فراهم آورند.

امروز نگاه جهان به ایران است.

دشمنان چشم دوخته‌اند تا واکنش ملت را ببینند و دوستان ایران مشتاق مشاهده جلوه‌ای دیگر از وفاداری مردم هستند.

بیاییم با حضوری گسترده، منظم و باشکوه، بار دیگر عظمت ملت ایران را به نمایش بگذاریم و نشان دهیم که راه امام شهیدمان نه تنها متوقف نشده، بلکه پرصلابت‌تر از همیشه ادامه دارد.

در روزهای آتی پیکر پاک او بر دوش مردمی تشییع خواهد شد که عاشقانه دوستش داشتند؛ اما حقیقت آن است که مردان خدا هرگز نمی‌میرند.

خورشید شاید از دیدگان پنهان شود، اما نورش در آسمان باقی می‌ماند.

و نام، راه، اندیشه و مکتب امام شهید انقلاب اسلامی تا همیشه در قلب ملت ایران و آزادگان جهان زنده خواهد ماند.