به گزارش نسیم امروز، متن کامل این یادداشت به این شرح است:

در بزنگاه‌های حساس تاریخ، ملت‌ها با رفتار و انتخاب‌های خود سرنوشت آینده را رقم می‌زنند. امروز نیز ایران اسلامی در مقطعی قرار دارد که هم‌زمان میدان دیپلماسی و صحنه اقتدار مردمی در هم تنیده شده است.

تجربه سال‌های گذشته به‌خوبی نشان داده که هرگاه مردم با بصیرت، وحدت و تبعیت از رهبری وارد میدان شده‌اند، دشمنان این سرزمین در دستیابی به اهداف خود ناکام مانده‌اند.

حضور پرشور و آگاهانه مردم در صحنه‌های مختلف، به‌ویژه در لبیک به ندای رهبر معظم انقلاب، جلوه‌ای روشن از این حقیقت است که ملت ایران همچنان پای آرمان‌های خود ایستاده و در دفاع از استقلال و عزت کشور تردیدی ندارد.

همان‌گونه که این مردم قهرمان در بزنگاه‌های مختلف، از دوران دفاع مقدس تا صحنه‌های سیاسی و اجتماعی اخیر، با حضور در خیابان‌ها و خلق حماسه‌هایی ماندگار، وفاداری خود را به انقلاب و نظام اسلامی به نمایش گذاشته‌اند، امروز نیز وظیفه‌ای مهم بر دوش دارند. این وظیفه، حمایت هوشمندانه و مسئولانه از روندهای کلان کشور، از جمله مذاکرات حساس بین‌المللی است.

در شرایطی که هیئت مذاکره‌کننده جمهوری اسلامی ایران در برابر طرف آمریکایی در حال رایزنی و چانه‌زنی برای تأمین منافع ملی است، پشتوانه مردمی می‌تواند به‌عنوان مهم‌ترین سرمایه قدرت، دست آنان را در میز مذاکره پرتر کند.

در این میان، نکته‌ای که باید مورد توجه جدی قرار گیرد، اعتماد به سازوکارهای نظام و جایگاه رهبری در هدایت این مسیر است.

باید باور کنیم و بپذیریم که هیچ توافقی خارج از چارچوب‌های تعیین‌شده و بدون نظر و اجازه رهبر معظم انقلاب شکل نخواهد گرفت. این یک اصل اساسی در نظام جمهوری اسلامی است که سیاست‌های کلان و تصمیمات راهبردی، با اشراف و هدایت رهبری اتخاذ می‌شود. بنابراین نگرانی‌ها و تردیدهایی که گاه در فضای عمومی شکل می‌گیرد، اگرچه قابل درک است، اما نباید به بی‌اعتمادی نسبت به ساختار تصمیم‌گیری کشور منجر شود.

هیئت مذاکره‌کننده ایران را باید امین، دلسوز و وفادار به آرمان‌های انقلاب اسلامی دانست. این تیم، نماینده ملتی است که برای استقلال و عزت خود هزینه‌های سنگینی پرداخته و خون‌های پاکی در این مسیر نثار شده است. از این رو، اعضای این هیئت به‌خوبی آگاهند که هرگونه تصمیم و توافق، باید در راستای حفظ منافع ملی، صیانت از دستاوردهای انقلاب و پاسداری از خون شهدا باشد.

نگاه بدبینانه و تخریب‌گرانه نسبت به این تلاش‌ها، نه‌تنها کمکی به پیشبرد اهداف کشور نمی‌کند، بلکه می‌تواند انسجام داخلی را تضعیف کند.

از سوی دیگر، تجربه تاریخی نشان داده است که رهبری انقلاب همواره با درک عمیق از شرایط داخلی و بین‌المللی، بهترین مسیر را برای کشور ترسیم کرده‌اند. چه در مقاطع سخت جنگ و چه در پیچ‌های حساس سیاسی، این هدایت هوشمندانه بوده که کشور را از بحران‌ها عبور داده است.

امروز نیز باید با اطمینان به این جایگاه، منتظر تصمیم نهایی ماند و آن را فصل‌الخطاب دانست.

ملت ایران نشان داده که در هر شرایطی، تابع ولایت است؛ چه در میدان نبرد و مقاومت و چه در پذیرش صلحی که عزت و منافع کشور را تضمین کند. این تبعیت، نه از سر اجبار، بلکه برخاسته از باور عمیق به حکمت، تدبیر و دلسوزی رهبری برای سرنوشت کشور است.

بنابراین، همان‌گونه که در صحنه‌های گذشته با وحدت و همدلی حماسه آفریدیم، امروز نیز باید با حفظ آرامش، تقویت امید و پرهیز از هرگونه اختلاف، از مسیر تعیین‌شده حمایت کنیم.

در نهایت، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، حفظ انسجام ملی و اعتماد به ارکان نظام است. اگر مردم، مسئولان و نخبگان در یک مسیر مشترک حرکت کنند، هیچ قدرتی توان تحمیل اراده خود بر این ملت را نخواهد داشت.

آینده ایران، در گرو همین همبستگی و تبعیت آگاهانه از رهبری است؛ مسیری که می‌تواند عزت، پیشرفت و امنیت پایدار را برای کشور به ارمغان آورد.