- .
خراسان شمالی در ایستگاه وعدهها
مدیرمسئول روزنامه نسیم خراسان شمالی در یادداشتی با عنوان خراسان شمالی در ایستگاه وعده ها نوشت: چرا پروژهها به مقصد نمیرسند؟
به گزارش نسیم امروز،متن کامل این یادداشت به این شرح است:
خراسان شمالی سالهاست در انتظار تکمیل طرحهایی به سر میبرد که قرار بود مسیر توسعه، رونق اقتصادی و بهبود کیفیت زندگی مردم این استان را هموار کنند؛ اما بسیاری از این پروژهها، بهجای آنکه به بهرهبرداری برسند، در پیچوخم کمبود اعتبار، تأخیرهای اجرایی و وعدههای تکراری گرفتار شدهاند.
امروز پروژههای نیمهتمام به یکی از چالشهای جدی توسعه استان تبدیل شدهاند؛ چالشی که نهتنها منابع عمومی را بلاتکلیف گذاشته، بلکه اعتماد عمومی به وعدههای مسئولان را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
گزارش خبرگزاری تسنیم در چهارم آبان ۱۴۰۵ درباره وضعیت پروژههای نیمهتمام خراسان شمالی، بار دیگر ابعاد این مسئله را آشکار کرده است.
بر اساس این گزارش، هفت پروژه با اعتبارات تخصیصیافته در حدود ۴۰ میلیارد تومان همچنان با مشکلاتی نظیر کمبود منابع مالی، تأخیر در اجرا و افزایش هزینهها مواجهاند. این وضعیت در کنار بلاتکلیفی طرحهای مهم ریلی و جادهای نشان میدهد که مسئله پروژههای نیمهتمام در استان، فراتر از چند طرح عمرانی متوقفشده است و باید آن را نشانهای از مشکلات ساختاری در نظام برنامهریزی و مدیریت توسعه دانست.
پرسش اساسی این است که چرا پروژههایی که با هدف پاسخگویی به نیازهای مردم و ایجاد زیرساختهای توسعه آغاز میشوند، سالها از برنامه زمانبندی خود عقب میمانند؟ بدون تردید کمبود اعتبارات یکی از عوامل مهم این وضعیت است، اما نمیتوان همه مشکلات را به محدودیت منابع مالی نسبت داد. گاهی پروژههایی بدون ارزیابی دقیق توان مالی دولت، بدون تأمین اعتبار پایدار و بدون اولویتبندی کارشناسی آغاز میشوند. نتیجه چنین تصمیمهایی، انباشت طرحهایی است که هر سال برای تکمیل آنها اعتبار جدیدی مطالبه میشود، بیآنکه چشمانداز روشنی برای پایان کار وجود داشته باشد.
راهآهن اسفراین ـ بجنورد نیز یکی از نمونههای مهم طرحهای زیرساختی است که سرنوشت آن برای مردم و فعالان اقتصادی استان اهمیت فراوانی دارد. توسعه شبکه ریلی میتواند هزینه حملونقل را کاهش دهد، زمینه جذب سرمایهگذاری را فراهم کند و ارتباط اقتصادی خراسان شمالی را با دیگر مناطق کشور تقویت کند.
با این حال، تداوم نیاز این طرح به تأمین مالی، این نگرانی را ایجاد میکند که فرصتهای اقتصادی استان همچنان پشت دیوار وعدهها باقی بمانند.
در بخش راهسازی و حملونقل نیز تأخیر در تکمیل مسیرهای ارتباطی، علاوه بر افزایش هزینه جابهجایی کالا و مسافر، بر ایمنی سفرها و دسترسی مناطق مختلف به خدمات اساسی تأثیر میگذارد.
نکته مهم دیگر، هزینه پنهان پروژههای نیمهتمام است. وقتی یک طرح عمرانی سالها به حال خود رها میشود، علاوه بر استهلاک تجهیزات و زیرساختهای اجراشده، افزایش قیمت مصالح و دستمزدها نیز هزینه نهایی تکمیل آن را چند برابر میکند.
به بیان دیگر، تأخیر امروز، هزینه سنگینتری را به بودجه فردا تحمیل میکند. از سوی دیگر، مردم منطقه از منافع اقتصادی، اجتماعی و رفاهی پروژه محروم میمانند و این محرومیت، بهویژه در مناطق کمتر برخوردار، میتواند شکاف توسعهای را عمیقتر کند.
بنابراین، عبور خراسان شمالی از وضعیت کنونی نیازمند تغییر رویکرد در مدیریت پروژههای عمرانی است.
نخست باید طرحهای نیمهتمام بر اساس میزان پیشرفت، ضرورت اجتماعی و اقتصادی و امکان تأمین اعتبار اولویتبندی شوند.
دوم، آغاز پروژههای جدید باید به تأمین منابع مالی واقعی و برنامه زمانبندی قابل اجرا مشروط شود.
سوم، دستگاههای اجرایی باید درباره میزان اعتبار تخصیصیافته، پیشرفت فیزیکی و دلایل تأخیر پروژهها بهصورت شفاف به مردم گزارش دهند. همچنین استفاده از ظرفیت بخش خصوصی و سرمایهگذاری غیردولتی، در طرحهای دارای توجیه اقتصادی، میتواند بخشی از بار مالی دولت را کاهش دهد.
خراسان شمالی بیش از آنکه به کلنگزنیهای تازه و وعدههای جدید نیاز داشته باشد، به تکمیل طرحهایی نیاز دارد که سالهاست در انتظار پایان هستند. توسعه با تعداد پروژههای آغازشده سنجیده نمیشود، بلکه معیار واقعی آن، تعداد طرحهایی است که به نتیجه میرسند و زندگی مردم را بهبود میبخشند.
اگر قرار است زیرساختهای استان به موتور محرک پیشرفت تبدیل شوند، باید از سیاست آغاز پروژههای متعدد و نیمهتمام فاصله گرفت و به سمت مدیریت هدفمند منابع، پاسخگویی مسئولان و تکمیل طرحهای اولویتدار حرکت کرد. مردم خراسان شمالی دیگر صرفاً شنونده وعدههای عمرانی نیستند؛ آنها حق دارند نتیجه وعدهها را در جادههای ایمن، خطوط ریلی فعال و زیرساختهای آماده بهرهبرداری ببینند.
نظر دادن
از پر شدن تمامی موارد الزامی ستارهدار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.
































