به گزارش نسیم امروز، خادمی در این یادداشت آورده است:

اربعین، یک «هشتگ سیاسی» نیست؛ یک موج رسانه‌ای مقطعی هم نیست که با باد بیاید و با باد برود. اربعین، ریشه در باورها دارد؛ در اعتقاد مردمی که ایمان را نه در قاب دوربین‌ها، که در عمق دلشان معنا می‌کنند.

این کلمه مقدس، به‌ویژه در فرهنگ شیعه، یک سنت ریشه‌دار اعتقادی است؛ آیینی که قرن‌ها در حافظه تاریخی و دینی این ملت جریان داشته و امتداد همان فرهنگی است که اربعین سیدالشهدا(ع) را زنده نگه داشته است. این سنت، متعلق به جامعه‌ای است که خود را پایبند به اسلام و مکتب اهل‌بیت(ع) می‌داند.

سؤال روشن اینجاست: کسانی که در مقاطع مختلف، با آتش زدن قرآن، تعرض به مساجد و پایگاه‌های دینی و اعلام رسمی مخالفت با دین و به‌ویژه تشیع، مرزبندی خود را با این باورها نشان داده‌اند، امروز چگونه مدعی برگزاری مراسم اربعین برای همفکران و همراهان خود شده‌اند؟

بحث بر سر تمسخر اربعین اموات و جانباختگان نیست؛ اتفاقاً اربعین آن‌قدر ریشه‌دار و استوار است که با چند جمله یا فراخوان، نه تضعیف و نه به سخره گرفته می‌شود. مسئله، تناقضی آشکار است: چگونه جریانی که خود را بیرون از چارچوب دین معرفی کرده و حتی در عمل علیه نمادهای دینی اقدام کرده، اکنون از عنوان «اربعین» استفاده می‌کند؟

آیا این تغییر ناگهانی، نشانه بازگشت به باورهای دینی است؟ اگر چنین است، صراحت و صداقت می‌طلبد. و اگر نیست، آیا استفاده از یک عنوان مقدس برای پیشبرد اهداف سیاسی و رسانه‌ای، نوعی سوءاستفاده از احساسات مذهبی مردم نیست؟

اربعین اموات و جانباختگان، ابزار مشروعیت‌سازی برای جریانی که پیش‌تر مرز خود را با دین مشخص کرده، نیست.

چهلم اموات، آیین جامعه‌ای مؤمن است؛ نه تاکتیکی مقطعی برای بازتعریف چهره‌ای که پیش‌تر با اقدامات غیر انسانی، وحشیانه، آشوبگرانه و ساختارشکنانه ، شناخته شده است.

اگر کسی به اربعین باور دارد، باید به لوازم آن نیز پایبند باشد؛ به حرمت قرآن، به حرمت مسجد، به حرمت باور مردم. نمی‌توان از یک‌سو نمادهای دینی را با آشوب و آتش هدف قرار داد و از سوی دیگر، با همان نمادها طلب اعتبار کرد.

اربعین اموات و جانباختگان ، نمایش قدرت یک جریان سیاسی نیست؛ نمایش پیوند مردم با ارزش‌هایشان است. جامعه‌ای که ایمان را زیسته، تفاوت میان باور قلبی و بهره‌برداری ابزاری را به‌خوبی تشخیص می‌دهد.

در پایان باید گفت اربعین، اعتقاد قلبی ما مذهبی‌هاست؛ سنتی ریشه‌دار و محترم. بنابراین کسانی که با این فرهنگ نسبتی ندارند، آزادند مسیر دیگری برای کنش اجتماعی خود انتخاب کنند؛ اما مصادره یک آیین اعتقادی برای تطهیر چهره‌ای که پیش‌تر در تقابل با همین اعتقادات تعریف شده، نه قابل دفاع است و نه قابل پذیرش.

پس بهتر است که آپستینی ها ، یاسمینی ها و ترامپی ها، به جزیره بروند و یوگا کار کنند.