به گزارش نسیم امروز، قرآن کریم، کلام جاودانه وحی، کتابی است که نهتنها برای تلاوت، بلکه برای زیستن نازل شده است؛ کتابی که هر آیهاش چراغی فرا راه انسان و هر سورهاش نقشهای برای عبور از تاریکیهای جهل و اضطراب است. این کتاب آسمانی، از نخستین روز نزول تا امروز، دلهای بیشماری را به نور هدایت روشن کرده و همچنان زنده، جاری و راهگشاست.
قرآن، بزرگترین معجزه پیامبر اعظم حضرت محمد مصطفی(ص) است؛ معجزهای که زمان و مکان نمیشناسد و همواره مخاطب خود را به تفکر، تدبر و عمل فرا میخواند. در روزگاری که انسان معاصر با پیچیدگیهای اخلاقی و اجتماعی روبهروست، بازگشت به قرآن نه یک توصیه صرف، بلکه ضرورتی تمدنی است.
در همین چارچوب، حجتالاسلام علیرضا احمدی، استاد حوزههای علمیه خراسان شمالی، با اشاره به جایگاه بیبدیل قرآن کریم تأکید میکند که این کتاب الهی مهمترین دلیل بر نبوت پیامبر اکرم(ص) و برنامه کامل هدایت بشر در طول تاریخ است. به گفته وی، یکی از جلوههای اعجاز قرآن، تصریح آن در آیه ۲۳ سوره بقره به تحدی و دعوت مخالفان برای آوردن همانند آن است؛ دعوتی که در طول قرنها بیپاسخ مانده و ناتوانی دشمنان را آشکار کرده است.
وی با بیان اینکه تلاشهای مغرضانه برای ایجاد شبهه یا بیحرمتی نسبت به قرآن هرگز از عظمت آن نکاهیده، یادآور میشود که خداوند خود پاسدار این کتاب آسمانی است و حقیقت قرآن فراتر از توطئهها و هجمههاست.
این استاد حوزه علمیه، انس با قرآن را راه رسیدن به نورانیت دلها میداند و تأکید میکند: تلاوت مستمر، تدبر در مفاهیم و عمل به آموزههای قرآنی، انسان را از سطح قرائت لفظی به مرتبه زیست قرآنی ارتقا میدهد؛ مرتبهای که در آن، اخلاق، رفتار، تصمیمها و روابط اجتماعی رنگ و بوی الهی میگیرد.
در همین مسیر، نهضت ملی «زندگی با آیهها» بهعنوان حرکتی فرهنگی، تلاشی برای جاریسازی مفاهیم قرآن در متن زندگی روزمره معرفی میشود. به باور احمدی، سبک زندگی قرآنی همان سبک زندگی اهلبیت(ع) است؛ سبکی که بر پایه عدالت، صداقت، کرامت انسانی و بندگی خالصانه شکل گرفته و سعادت دنیا و آخرت را تضمین میکند.
وی با استناد به روایات، تلاوت روزانه قرآن و توجه به معانی آن را عاملی برای پالایش قلب از آلودگیها و درمان بسیاری از آسیبهای اخلاقی و اجتماعی میداند و معتقد است جامعهای که با قرآن مأنوس شود، به سمت آرامش، تعالی و رستگاری حرکت خواهد کرد.
امروز بیش از هر زمان دیگر، نیازمند آنیم که قرآن را از طاقچهها به متن زندگی بیاوریم؛ از صوت به سیرت، از قرائت به عمل و از ظاهر به باطن. «زندگی با آیهها» اگر به یک فرهنگ عمومی تبدیل شود، میتواند جامعه را به مدار نور بازگرداند؛ مداری که در آن، انسان نه در هیاهوی دنیا گم میشود و نه در تاریکی تردیدها سرگردان میماند، بلکه با تمسک به کلام الهی، راه روشن سعادت را میپیماید.





